شب قدر شبي است كه سرنوشتها در آن رقم مي خورد.

شب قدر همان شبي است كه در تمام سال شبي به خوبي و فضيلت آن نمي رسد و عمل در آن بهتر است از عمل دو هزار ماه و در آن شب تقدير امور سال مي شود و ملائكه و روح كه اعظم ملائكه است در آن شب به اذن پروردگار به زمين نازل و به خدمت امام زمان (عج) مشرف ميشوند. و آنچه براي هر كس مقدر شده است بر امام زمان (عج) عرض مي كنند.

ماه رمضان ماه ضيافت خداست.

نفسهاي شما در آب ثواب تسبيح دارد و خواب شما ثواب عبادت دارد. اعمال شما در آن مقبول است و دعاهاي شما در آن مستجاب.

پس از خداوند متعال بخواهيم كه ما را با برخورداري از نيت هاي درست و دلهاي پاكيزه از گناهان، توفيق روزه داشتن و تلاوت قرآن و ساير عبادتهاي اين ماه را عنايت فرمايد.

ياد تنهايي قبر

فردا به امروز نزديك است، و امروز با آنچه در آن است مي گذرد، و فردا مي آيد و بدان مي رسد، گويي هر يك از شما در دل زمين به خانة مخصوص خود رسيده و در گودالي كه كنده اند آرميده ايد، وه! كه چه خانه تنهايي!

و چه منزل وحشتناكي! و چه سيه چال غربتي! گويي هم اكنون بر صور اسرافيل دميدند، و قيامت فرا رسيده، و براي قضاوت و حسابرسي قيامت بيرون شده ايد، پندارهاي باطل دور گرديده، بهانه ها از ميان برخاسته، و حقيقت ها براي شما آشكار شده و شما را به آنجا كه لازم بود كشانده اند، پس از عبرت ها پند گيريد، و از دگرگوني روزگار عبرت پذيريد، و از هشدار دهندگان بهره مند گرديد.(خطبه 157)

پرهيز حاكم اسلامي از گرايش به سرمايه داران

پس از ياد خدا و درود! اي پسر حُنيف، به من گزارش دادند كه مردي از سرمايه داران بصره، تو را به مهماني خويش فرا خواند و تو به سرعت به آن شتافتي خوردني هاي رنگارنگ براي تو آوردند، و كاسه هاي پر از غذا پي در پي جلوي تو نهادند گمان نمي كردم مهماني مردمي را بپذيري كه نيازمندانشان با ستم محروم شده، و ثروتمندانشان بر سر سفره دعوت شده اند، انديشه كن در كجايي؟ و بر سر كدام سفره مي خوردي؟

پس آن غذايي كه حلال و حرام بودنش را نمي داني دور بيفكن، و آنچه را به پاكيزگي و حلال بودنش يقين داري مصرف كن. (خطبه 45)

ضرورت ساده زيستي حاكم اسلامي

آگاه باش! هر پيروي را امامي است كه از او پيروي مي كند، و از نور دانشش روشني مي گيرد، آگاه باش! امام شما از دنياي خود به دو جامه فرسوده، و دو قرص نان رضايت داده است، بدانيد كه شما توانايي چنين كاري را نداريد امّا با پرهيزكاري و تلاش فراوان و پاكدامني و راستي، مرا ياري دهيد. پس سوگند به خدا! من از دنياي شما طلا و نقره اي نيندوخته، و از غنيمت هاي آن چيزي ذخيره نكرده ام؛ بر دو جامة كهنه ام جامه اي نيفزودم، و از زمين دنيا حتي يك وجب در اختيار نگرفتم و دنياي شما در چشم من از دانة تلخ درخت بلوط ناچيزتر است!

وصيت اقتصادي نسبت به اموال شخصي

ضرورت حفظ اموال

. . . و با كسي كه اين اموال در دست اوست شرط مي كنم كه اصل مال را حفظ كرده تنها از ميوه و درآمدش بخورند و انفاق كنند، و هرگز نهال هاي درخت خرما را نفروشند، تا همة اين سرزمين يك پارچه به گونه اي زير درختان خرما قرار گيرد كه راه يافتن در آن دشوار باشد.

حاكم اسلامي، پاسبان خدا در زمين است.(حكمت 332)